آخرین جمعه ی سال هم گذشت و نیامدی هر هفته به امید هفته های بعدی ندبه خواندم شاید بیایی ولی این جمعه را به کدامین جمعه ی دیگر دل ببندم...........نمی دونم شده احساس کنید که انقدر گناهکارید که روتون نمی شه از خدا بخواید که ببخشدتون؟هر روز که بلند می شم به خودم  قول میدم دیگه گناه ممنوع ولی وای بر شب و زمان جمع و جور کردن حساب روزانه.......

پیامبر فرمودند که کوچکی گناهاتون فکر نکنید به عظمت کسی که در محضرش گستاخی می کنید بیاندیشید.ولی کیه که گوش بده.امام جعفر صادق ع می فرمایند اگر کسی توبه کند و دوباره آن گناه را انجام دهد مثل این است که خداوند متعال را به سخره گرفته است پس وای بر من

بار خدایا مرا ازخود ترسان کن چنانچه گویا تو را به چشم ببینم و با تقوای نسبت به خودت مرا سعادتمند گردان.با خودم تکرار می کنم فضل و بخشش خدا که از گناهای من بیشتره ولی عجب صبری خدا دارد.حیا هم خوب چیزیه.......

بعضی گناهها هست که روزانه شده برامون توجه کنیم می بینیم تو اکثر کارامون نیتامون برای خدا نیست.امام صادق (ع)در گفتار خدای عزوجل می فرمایند :وایمان نیاورند بیشتر آنان به خدا جز اینکه ایشانند مشرکان(سوره یوسف آیه ی ۱۰۶)فرمود:شیطان را نادانسته پیروی کند پس مشرک گردد.امام صادق فرمودند:همانا بنده بامداد کند در حالی که مومن است و شام کنددر حالی کافر است از عذاب مشرکان و کافران هم دیگه چی گفته نشده....

اصلا قصد ندارم کسی رو بترسونم ولی یه سری مسائل هست که بهش توجه نمی کنیم.اگر هم این ها رو نوشتم خودم مد نظر بودم نه دوستان

یکی از دوستان میل زده بودند و گفته بودند دلم خیلی می گیره از این دنیاو گاهی اوقات دلم می خواد دیگه نباشم.ما هم اینجور می شیم.امکان نداره کسی گرفتار این اندوه نشه.ولی قرآن بزرگترین مرحم دردهاست.اینو به عنوان یه کوچکتر قبول کنیداز من خودتونو ملزم کنید روزی یک صفحه از قرآن رو بخونید به خدا قسم قرآن شفاست هر چه بیشتر به آیاتش زل بزنید دلتون آرومتر می شه.وقتی هم که دارید تلاوت می کنید به این نگاه نکنید که کی تموم می شه به این نگاه کنید که چقدر از حرفهاش رو گوش می دید.امروز هم روزیه که دل آدم شدیدا میگیره هر کس به میزان گناهاش همون موقع برید سراغ داروی شفابخش ببینید چقدر اثر می کنه سعی کنید قطره قطره با خوندنش اشک بریزید تا رقت قلب حاصل بشه.من به این اعتقاد دارم اگر با اعتقاد کامل سراغ یک چیز برید حتی جادو حتما جواب می گیرید.

تو رو خدا مارو از دعا هاتون فراموش نکنید اگه خدا بخواد شهدا باز هم طلبیدند.حلال کنید.

یکی از دوستان هم در مورد فرهنگ مهدویت خواسته بودند که ان شالله مطلب بعدی به همین بحث اختصاص داره.

یا مهدی

التماس دعا

اعوذ بالله من شر الشیطان العین الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

تشکر از همه ی دوستان که در طول ساخت این وبلاگ با نظرات سازندشون دلگرمی بودند

باز هم پرسش  و پاسخ  ناقص این بنده که در باب ایمان شده بود و این که در برابر افراد جامعه که از لحاظ ایمانی سطح پایینی دارند چه برخوردی را انجام دهیم.آیا پذیرا باشم یا طرد کنیم؟

این بحث بر می گرده به مسئله ی ایمان اشخاص که لازم می دونم اول مقداری راجع به ایمان توضیح بدم و بعد جواب سوالتون رو.خدای عزوجل ایمان را به هفت سهم تقسیم کرده اند:

1.نیکوکاری 2.راستگویی 3.یقین 4.رضاء 5. وفاء 6.علم 7. بردباری

خداوند متعال بندگانش را با توجه به قابلیت پذیرش و استعدادشان بازخواست می نماید و این استعداد در زمینه ی ایمان در اشخاص مختلف متفاوت است شما هم در زمینه ی علو م و اعمال و اخلاق دینی از هر کس به قدر وسعش متوقع باشید که تحمیل بیش از استعداد و طاقت او را وامانده از ایما ن می کند.لذا پاسخ شما که فرموده بودید چه کارکنیم این است که نباید از آنها بیزاری جست.در حدیثی از امام صادق (ع)خواندم که شخصی نزد امام آمد وازافرادی که عقاید او را قبول نداشتند دوری می کرد امام فرمودند:ما هم عقایدی داریم که شما نداریدو فرمودند آنها را دوست بدارید و از آنها بیزاری مجویید.

در باب اسلام هم امیر مومنان می فرمایند همانا اسلام همان تسلیم است و تسلیم همان یقین و یقین همان تصدیق و تصدیق همان اقرار و اقرار همان عمل است همانا مومن یقینش در عملش دیده می شود و کافر هم انکارش در عملش.یقین تسلیم است و تسلیم یعنی گردن نهادن و مطیع بودن در برابر اوامر و نواهی الهی و چون و چرا نکردن است و این است حقیقت اسلام ناب.

یا الله وقتی در این باب ها مطلب می نویسم طاقتم  تموم می شه .بیاید دعا کنیم ایمانمون روز به روز قوی تر بشه در حقیقت صبرمون همانا صبر یعنی بردباری خویشتن داری استیلا و تسلط کامل بر نفس.و حیف و هزاران حیف که حرف زدن در این مسائل راحته ولی کیه که عمل کنه.

ببخشید از این که قصور کردم.

یازهرا

التماس دعا